PISODE I:
Artık adressiz mektuplar yazmak istemiyorum diye başlamıştım sözlerime.. Olmak çok uzak bir coğrafyada bir ses duymaktı ama ‘’ Oracıkta, öbür kıtadadaydı ‘( Cemal Süreya). Ben şair değilim, şiir hiç olmadım. Hep eksik kaldı o ses ve dönüp baktığımda iç çığlığımdı haykırışlarım.. Boşluğu, durdum sana tamamladım.
EPISODE II:
Uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada ..( C.S)Artık şiirsiz yaşamak istemiyorum diye devam ediyordum sözlerime.. Şems gitmişti, bense bir garip yolcu kalmıştım ıssızlığımda. Her kötü an hep daha iyi bir insan olmak duygusu bırakıyorsa ve mevlevilikse bunun adı,mevleviyim işte diyerek. Durup her söylenmemiş sözü senle tamamladım
EPISODE III
hızla geçen otobüslerin ardında benzeşmek..( C.S. )Nereden bulaşmıştı bu yalnızlık korkusu üzerime.. Bunu bir avuç insanla bile paylaşamadan nasıl ermiştik sırrın içli sesine.. Geldim, masamda ekran görseli değiştirilmemiş bir mavi, tezgahta beyaz papatyalar ve bir avuç kırık mi sesi. Durdum, müziği senle tamamladım.
EPISODE IV:
Son çırpınışımdın sen insanlar arasında.. ( C.S.)Neler demedim ki.. Güzçiçeği, Briseis, Julie Vignon De Courcy, Surrealistic Pillow.. Adımı kendime yakıştıramadığımdan mı, adım bana yakışmadığından mı, yoksa bir müjde gibi durmamaktan mı? Anlaşılması zor bir iklim değildim, azıcık ta olsa anlaşılamadan geçiyordu ömür. Durdum, Müjdeyi senle tamamladım.
EPISODE V:
Hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka ve ben nereye gitsem yalnızlığın başkentiydi orası(C.S.) bir kamyon uğultusuyla gittim rüya alemine. O alemlerde önce gelin oldum, sonra aşk, sonra yalan. Nereden gelmiştim o yola, yolculuğa. Hangi replikte şaşırmıştım hayatı. Neler gidiyordu ömrümden sözün bittiği yerde. Sustum, aşkı senle tamamladım.
EPISODE VI:
' "kehanet" adlı kısacık bir şiir buldum( C.S)Sefaleti severdim çok yakından. İçinde bulunan o ruhani ermişliği, ıssızlığı..Kokundan tanıdım. O kokular ki bir olur, umman olur geçirmezler sırat köprüsünden. Ermekle göçmek arasındaki o incecik çizgide yitip gitmeyi umuyordum. Ama ne bitiyordu aşkın sırrında yolculuk, ne de gün gelip usanıyordum çıplak ayakla yürümekten. Ben baktım ve yolu sana tamamladım.
EPISODE VII:
metinler yazdım toplasan hepsini hiç.( c.S) Yazdım, aylarca, yıllarca..Her yazı bir intihar mıydı, yoksa bir itirafı mıydı tarihin.. Onu arıyordum.. O bir suydu, bir bakıştı, esrik bir düşyazıydı hayatımda.. Neredeydi, nerecikteydi bilmedim ve belki bilemeyeceğim kendi karanlığımda.. Ama bir o kadar yakındı ki birden bir ses oldu ve dedi ki.. ‘’ Her yerde her şeyde onu görürken nasıl derim ki şems gitti’’( Mevlana ). Ben durdum ve Şems’i sana tamamladım.
